REKELPrawo / Wiedza

ORZECZNICTWO

Bank M., C-520/21: rozliczenia po nieważności umowy kredytu

Co TSUE rozstrzygnął w sprawie Bank M. o roszczeniach po nieważności kredytu, a czego wyrok nie przesądza w indywidualnym rozliczeniu.

SądTrybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, czwarta izba
Data wyroku2023-06-15
Sygnatura / skargaC-520/21
ECLIECLI:EU:C:2023:478

Wyrok odróżnia zwrot kapitału od dodatkowej rekompensaty banku i nie przyznaje konsumentowi automatycznie konkretnego dodatkowego świadczenia.

Spór o korzystanie z pieniędzy

Polski sąd zapytał o roszczenia stron po uznaniu umowy kredytu za nieważną wskutek usunięcia nieuczciwych warunków. Konsument domagał się od banku świadczenia związanego z korzystaniem przez niego z zapłaconych rat. Pytanie obejmowało także możliwość analogicznych żądań banku wobec konsumenta. Istotne było rozróżnienie między zwrotem przekazanych kwot, ustawowymi odsetkami za opóźnienie a dodatkowymi roszczeniami za używanie kapitału. Nie były to pytania o samą arytmetykę konkretnej umowy.

Co wynika z sentencji

TSUE uznał, że dyrektywa 93/13 sprzeciwia się przyznaniu instytucji kredytowej rekompensaty wykraczającej poza zwrot wypłaconego kapitału i ustawowe odsetki za opóźnienie od wezwania do zapłaty w opisanym w wyroku kontekście nieważności. Takie dodatkowe korzyści osłabiałyby ochronę konsumenta i skutek zniechęcający do stosowania nieuczciwych warunków. W odniesieniu do konsumenta dyrektywa nie wyklucza dalszych roszczeń, o ile odpowiadają jej celom i zasadzie proporcjonalności. Oznacza to dopuszczalność określonej wykładni prawa krajowego, a nie samodzielne zasądzenie odszkodowania na rzecz każdego kredytobiorcy.

Czego nie należy upraszczać

W wyroku nie ma generalnego zwolnienia konsumenta ze zwrotu kapitału. Nie ustalono również indywidualnej wysokości wszystkich należności ani jednej daty naliczania odsetek dla każdej sprawy. Rozstrzygnięcie pytania prejudycjalnego pozostawia sądowi krajowemu zastosowanie prawa do dowodów i żądań stron. Przy analizie prowadzonej obecnie trzeba dodatkowo sprawdzić późniejsze orzecznictwo oraz aktualne zasady właściwe dla konkretnego roszczenia. Należy oddzielać ocenę zasadności dodatkowego wynagrodzenia od kwestii przedawnienia, potrącenia i sposobu rozliczenia wpłat.

Jak uporządkować rozliczenie

Przygotuj trzy osobne zestawienia: wypłaty banku, Twoje wpłaty oraz pisemne wezwania do zapłaty wraz z potwierdzeniami doręczenia. Dla każdej pozycji zapisz datę, walutę, kwotę i dokument źródłowy. Nie mieszaj kapitału, odsetek, prowizji i kosztów dodatkowych w jednej sumie bez pokazania jej składników.

Jeżeli otrzymasz od banku żądanie zapłaty, rozpisz dokładnie jego podstawę i składniki. Nazwa zastosowana w piśmie nie zawsze pokazuje ekonomiczny charakter należności. Do konsultacji zabierz pełne pismo, załączniki oraz wcześniejszą korespondencję. Poproś o osobne wyjaśnienie każdego składnika i przyjętej daty wymagalności. Pozwoli to odnieść znaczenie wyroku do konkretnego żądania, zamiast opierać decyzję na samym nagłówku informacji o kredytach frankowych.

Źródło orzeczenia

  1. EUR-Lex — pełny tekst wyroku
  2. CURIA — komunikat prasowy

Omówienie opublikowano 25 października 2026. Zapoznaj się z pełnym tekstem i późniejszym orzecznictwem przed wykorzystaniem argumentu.

← Wszystkie omówienia orzeczeń